“ Sabaha az kalmıştı. Doğa yeni güne hazırlanıyordu. Irak birden güneşten önce ışımaya başladı. Büyük bir gürültüyle uyandı Bağdat halkı. Bombardıman başlamıştı. Zöhre ve Ali Sidar'ın çığlıkları evin duvarına çarpıp geri geliyordu. Abdül bağırıyordu, Amine ağlıyordu. Pencereler, duvar, yer sallanıyordu. Bombaların nereye düştüğünü kestiremiyordu Nergis. Abdül çocuklarına ve eşine sarılmış odanın orta yerinde dua ediyordu. Ölüm geliyordu her yandan. Dışarısı aydınlanıyordu …”
Müjgan Tekin, 'post modernlik' tuzağına düşmeyen, genç kuşak edebiyatçılarımızdan biri. Çöldeki Balıklar 'da özetle, "Ol mahiler ki derya içredir, deryayı bilmezler!" diyor.
BANU AVAR
|
